فربدفربد، تا این لحظه: 16 سال و 2 ماه و 6 روز سن داره

ففل پسری بی همتا...

پاییزت مبارک........

دوباره پاییز اما نه فصل خزان دوباره پاییز اما نه فصل اندوه و درد دوباره پاییز فصل زیبای سادگی دوباره پاییز موسم شدید دلدادگی......... پاییز را دوست دارم به خاطر شب های سرد و طولانی اش به خاطر دلتنگی ها و تنهاییهای پاییزی ام به خاطر راه رفتن  روی برگها ی خیابان سرچشمه که درختان نیمه عریانش سر به فلک کشیده و خود نمایی میکنند و دست در دست هم اسمان را پوشانده اند ارزوی روزی را دارم که دست در دست تو تمام مسیر را طی کنیم وای که چه بی تابم برای روزهای نیامده دلت که ارام باشد و زندگی ارام پاییزت میشود بهار زرد پسرم امیدم ...
10 مهر 1392

فربد در مهد و دلتنگی .........

فربد جان امسال برگریزان مصادف شده با رفتن رسمی شما به مهدکودک.... یک ماه است که جسته گریخته میبرمت مهد ولی رسما از اول مهر ثبت نام کردیم.چند روز اول که از روی پام حتی ثانیه ای جدا نشدی و من هر روز باز میبردمت تا کم کم شروع کردی با بچه ها به بازی  ولی هر ده دقیقه یه بار یه نیم نگاهی به من می انداختی تا از بودنم مطمئن بشی. الان بعد از گذشت یک ماه هنوز عادت نکردی از من جدا بشی قصد اینو ندارم بذارمت و بیام فقط به خاطر اینه که وابستگیت به  ماکم بشه و دنیای بیرون رو تجربه کنی وهم بازی داشته باشی  دارم...
10 مهر 1392

برای تو

  فرید جان   تو در تاریکی غروب روشنایی نیمروزی وجوانی ات رویاهایی به من داده که در خواب دیده ام اکنون چشمانم گرسنه دیدار توست مهر هیچگاه به ژرفای خود پی نمی برد تا انگاه که ساعت فراق فرا می رسد اکنون که در زادگاهم هستم دلم اینجا نیست دروازههای دلم باز شده اند به سوی تو به سوی مهربانی ات  به قلم متین ...
10 مهر 1392

برای تو

  فرید جان   تو در تاریکی غروب روشنایی نیمروزی وجوانی ات رویاهایی به من داده که در خواب دیده ام اکنون چشمانم گرسنه دیدار توست مهر هیچگاه به ژرفای خود پی نمی برد تا انگاه که ساعت فراق فرا می رسد اکنون که در زادگاهم هستم دلم اینجا نیست دروازههای دلم باز شده اند به سوی تو به سوی مهربانی ات  به قلم متین ...
3 مهر 1392

سفر به سرزمین مادری

این پست رو از زادگاهم می نویسم من به همراه فربد اومدیم دزفول خیلی داره بهمون خوش میگذره تنها بدیش دوری از فرید ه که خیلی سخته ماه مبارک رمضان شروع شده تو پست بعدی عکساش رو با توضیحاتی میذارم در کنار خانواده بودن لذتی داره که با هیچی نمیشه عوضش کنی دور هم نشستن خوردن چای دم کشیده مادر وحرف زدن تا سحر گیتار زدن داداش علی با دایی رضا دیدن همکلاسیهای قدیم و فامیل وشنا تو افتاب گرم جنوب دل کندن از اینا خییییییییلی سخته . افسوس ........................... ...
3 مهر 1392

سفرنامه

   من وفربد چند روزی رفتیم دزفول بابا فرید نمی تونست همراه ما باشه واقعا نیاز داشتم مدتی استراحت کنم هم از لحاظ روحی هم جسمی و واقعا تاثیر گذار بود دیدن فامیل دستام وتفریح برام خیلی خوب بود               دو روزی درفتیم خونه خاله شیرین خیلی شیطونی کردی و خاله شیرین هیچی نمی گفت همش قربون صدقت میرفت عزیز دلم همه چیزت شیرینه حتی شیطنتت یه روز هم دایی جونم نهار دعوتمون کرد .زندایی جو ن کلی تو زحمت افتاد شما هم طبق معمول شیطنت کردی یکی از اون شیطونیات رفتن روی میز عصر اون روز هم همراه با مامان جون و زندایی جون و خاله شیرین رفتیم کنار اب و شما کلی اب بازی کردین اول فقط نگاه می کردی و از اب می ترسیدی ولی کم کم نشس...
3 مهر 1392